تبلیغات
دوست داران زبان فرانسه - مطالب ابر مکان های تاریخی فرانسه

    فیلم فرار از آلکاتراز یکی از بهترین فیلم های تاریخ سینماست. داستان مردی که بالاخره از یک زندان واقع درجزیره کوچک آلکاتراز در کالیفرنیا فرار میکند. در فرانسه جزیره "ایف" را با ان جزیره مقایسه میکنند. در این جزیره کوچک با سه هکتار مساحت، (کوچکترین جزیره در دریای مدیترانه) که در فاصله کمی از شهر بندری مارسی در جنوب شرق فرانسه قرار دارد، قصری قدیمی وجود دارد که به عنوان یکی از مکان های توریستی فرانسه نام برده میشود. قصر دارای استحکامات نظامی بسیار ایده الی میباشد.         

    وجود پلاتفرم های مناسب اسلحه و توپ با شیب مناسب رو به دریا از ویژگی های اصلی این قصر است. با توجه به ساختار این جزیره، هیچ انسانی در آن زندگی نمیکند. قصر( یا بهتر است بگوییم زندان) بنا به دستور فرانسوا اول در طی سال های 1524 تا1531 ساخته شد. ایده اصلی در ساخت این سازه، دفاع از مارسی در برابر حملات دریایی احتمالی بوده است. اما در سال های بعد این مکان تبدیل به زندان شد که موقیعت ایزوله شده از شهر مارسی و وجود آب در اطراف آن، آن را زندانی منحصر به فرد کرد. استفاده الکساندر دوما از نام این قصر در کتاب کنت مونت کرسیتو باعث شهرت چشمگیر آن شده است. امروزه این زندان یکی از پرتوریست ترین مکان های فرانسه میباشد.   

       

    منابع:1-wikipedia.com

    2-http://www.historvius.com


    همیشه فکر میکردم فقط کشور ما اینقدر مکان های تاریخی دارد و بقیه کشورها مثلا کشور های اروپایی مکان های تاریخی خاصی ندارند. اما وقتی در مورد فرانسه مطاله کردم به شک افتادم که شاید آثار تاریخی کشور فرانسه از کشور ما هم بیشتر باشد. یکی دیگر از مکان های تاریخی زیبای فرانسه مقبره سنت ویکتور است. در کشور فرانسه تنها دو مکان از این نوع وجود دارد. این مقبره در شهر مارسی (بندر مارسی) قرار گرفته است.

    نام این مکان از نام سنت ویکتور گرفته شده است. در سال 415 جان کازیان دو صومعه ساخت. یکی برای مردان و دیگری برای زنان. این سازه، تاریخ بسیار پرفراز و نشیبی داشته است. در سال 1794 تمام آثار باستانی موجود در مجموعه جمع آوری و ذوب شدند تا از آن برای ساختن سکه های طلا و نقره استفاده شود. حتی برای مدت زمانی از این مکان به عنوان انبار و مدتی نیز به عنوان زندان استفاده شد.

                                                           

    منبع: 1-wikipedia.com

    2-historvius.com


    یکی دیگر از مکان های تاریخی و جاذبه های توریستی فرانسه میدان کنکورد است. میدان هشت ضلعی کنکورد با 8 هکتار وسعت بزرگترین میدان شهر پاریس است که بین خیابان Champs-Elysées و خیابان Tuileries قرار دارد.

    پیدایش

    در سال 1763، پس از بهبود پادشاه لویی 15ام از یک بیماری وخیم، مجسمه ی بزرگی از پادشاه در این محل قرار گرفت تا بهبودی پادشاه جشن گرفته شود. میدانی که این مجسمه را احاطه می کرد بعدها در سال 1772 توسط معماری به نام Jacques-Ange Gabriel ساخته شد و به نام  میدان لویی 15 ام شناخته می شد.

    Guillotine

    در سال 1792 طی انقلاب فرانسه، این مجسمه با مجسمه ی بزرگ دیگری به نام مجسمه ی آزادی (Liberté) جایگزین شد و میدان هم میدان انقلاب (Révolution) نام گرفت. یک گیوتین در مرکز میدان نصب شد و در آنجا تنها در مدت 2 سال، سر 1119 نفر از تنشان جدا شد، که در بین آنها بسیاری از افراد مشهور چون پادشاه لویی 16ام، ماری آنتوانت (Marie-Antionette)، روبسپیر انقلابی (revolutionary Robespierre) و .... نیز بودند. بعد از انقلاب نام میدان چندین بار عوض شد، تا اینکه در سال 1830 بنام کنونی اش یعنی میدان کنکورد (Place de la Concorde) نامیده شد.

     

    ستون هرمی سنگی

    در قرن 19ام ستون سنگی هرمی شکلی با قدمت 3200 سال متعلق به معبد رامسس دوم در شهر تبس کشور مصر در مرکز میدان کنکورد نصب شد. ارتفاع این ستون 23 متر است و تماما از جنس سنگ گرانیت صورتی است و حدودا 230 تن وزن آن است.

    فرمانروای مصر در سال 1831 این ستون را به لوییس فیلیپ تقدیم کرد. فرمانروای مصر 3 ستون هرمی را تقدیم پادشاه کرد اما تنها یکی از آنها به پاریس منتقل شد. این ستون از حروف تصویری پوشیده شده است که حکمرانی فراعنه رامسس دوم و سوم را به تصویر می کشند. تصاویر روی پایه ی ستون نیز انتقال آن به پاریس و نصب آن در میدان در سال 1836 را نشان می دهند.  

    مجسمه ها و فواره ها

    در هر ضلع از این میدان هشت ضلعی یک مجسمه قرار دارد که نماد یکی از شهرهای فرانسه است. بوردو (Bordeaux)، برست (Brest)، لیل (Lille)، لیون (Lyon)، مارسی (Marseille)، نانت (Nantes)، روئن (Rouen) و استرازبورگ (Strasbourg). این مجسمه ها در سال 1836 توسط Jacob Ignaz Hittorf نصب شدند. او بین سال های 1833 و 1846 میدان کنکورد را از نو طراحی کرد. در همان سال یک فواره ی برنزی بنام 'La fontaine des Mers' به میدان اضافه شد. در سال 1839 فواره ی دیگری بنام  'Elevation of the Maritime' در میدان نصب شد که هر دو فواره توسط هیترف Hittorf طراحی شدند. 



    در حاشیه ی محله های هشتم، شانزدهم، و هفدهم شهر پاریس، در میانه ی میدان  شارل دو گل، یکی از عظیم ترین طاق های تاریخ یعنیArc de Triomphe   (طاق پیروزی) قرار گرفته است.

    طاق پیروزی ناپلئون

    این طاق در سال 1806 بدستور ناپلئون به عنوان بنای یادبودی برای فتوحاتش ساخته شد، اما قبل از اینکه این بنا ساخته شود او از راس قدرت کنار گذاشته شده بود. در حقیقیت در سال 1836 و در دوره ی لوئیس-فیلیپ بود که ساخت این بنا پایان یافت. نام افسرانی که در رژیم ناپلئون ارتش های فرانسه را فرماندهی می کردند روی این طاق حک شده است.

    طراحی

    طاق پیروزی توسط Jean Chalgrin (ژان چالگرن) از روی Arch of Titus (طاق تیتوس) شهر رم ایتالیا طراحی شده است. که البته طاق پیروزی بسیار بلندتر از طاق تیتوس است (50 متر در مقابل 15 متر)، اما دقیقا همان تناسب های طاق تیتوس را دارد. طاق پیروزی به تعداد زیادی نقوش برجسته مزین است که بیشترشان یادآور جنگ های امپراطوران است. یکی از این جنگ ها که در آن ناپلئون بر ترک ها پیروز شد، جنگAboukir است، و یکی دیگر جنگ Austerliz، یعنی جایی که ناپلئون اتریشی ها در آن را شکست داد.

    بهترین این نقوش برجسته تصویر Marseillaise (یعنی اهالی شهر مارسی) است که عظیمت داوطلبان جنگ را در سال 1792 بتصویر می کشد. در بالای طاق 30 عدد سپر حک شده که هر یک نام یکی از جنگ های موفق ناپلئون را بر روی خود حک شده دارد.

    بمنظور گرامی داشت بسیاری از کسانی که در جنگ جهانی اول جان سپردند، در زیر این طاق تعدادی سرباز گمنام دفن شده است.

    میدان Charles de Gaulle

    این طاق در انتهای خیابان Champs-Elysées (شانز الیزه) و در مرکز  میدان شارل دوگل واقع شده است. میدان بزرگ دایره شکلی که از آن 12 خیابان شعبه می گیرند. و هر یک بنام یکی از فرماندهان ارتش فرانسه نامگذاری شده اند.

    سکوی نظاره

    بالای این طاق سکویی است برای نظاره کردن اطراف که از آن مناظر زیبایی از La Defense (ساختمان دفاع)،Champs-Elysées (شانز الیزه) و Sacré-Coeur ( کلیسای قلب مقدس) بچشم می خورد. بازدید کنندگان برای رفتن به طاق پیروزی، حتما از یکی از زیرگذر ها تردد کنند، چرا که رد شدن از خیابان های اطراف طاق بسیار خطرناک است. این طاق آسانسور ندارد، بنابراین گردشگران باید خود را آماده ی بالا رفتن از 234 پله کنند.


    "Montmartre" مونت مارتر یکی از جاذبه های توریستی شهر پاریس است پس جای تعجب نیست که این محله بین گردشگران محبوب باشد.

    تپه ای که ارتفاعش حدودا به 130 متر می رسد در هجدهمین منطقه، در شمال شهر پاریس واقع شده است. مونت مارتر مدت زیادی است که به عنوان اولین منطقه تحت سیطره ی هنرمندان در شهر پاریس شناخته می شود.

    تاریخ مونت مارتر

    از نظر معنایی کلمه مونت مارتر در زبان انگلیسی به mountain of the martyr” که به معنی کوه متعلق به شهید است ترجمه می شود. و از شهادت دنیس مقدس، اسقف پاریس، که در سال 250 میلادی، در بالای این تپه گردن زده شد ریشه می گیرد.

    این تپه در خارج از شهر واقع بود. در قرن نوزدهم، ناپلئون سوم بهترین املاک داخل شهر را به دوستش که وظیفه ی گسترش این املاک را داشت داده بود. بنابراین ساکنان اصیل این زمین ها به زور به حاشیه ی شهر پاریس نقل مکان کردند، یعنی جایی که این مردم بسرعت شهرکی خارج از حیطه ی قوانین و مقررات شهر پاریس بنا کردند. و این یکی از دلایل مبدل شدن مونت مارتر به مکانی معروف برای نوشیدن مشروب بود. در اواخر قرن هجدهم در کنار این مکان های مشروب نوشی، تعدادی مراکز تفریحی نیز در این مکان افتتاح شدند،  مکان هایی چونMoulin Rouge مولن روژ و Chat Noir شَ نوار (گربه سیاه).

    از اواسط قرن هجدهم، هنرمندان نیز مونت مارتر را خانه می نامیدند. پیسارو و ژونگکیند دو تن از اولین هنرمندانی بودند که در مونت مارتر زنگی می کردند و در پی آنها بزرگانی چون ادگار دوگاس، آنری متیس، تولوز-لوترک، پیر آگوست رنوار و پابلو پیکاسو نیز در مونت مارتر زندگی کرده اند. و نیز آهنگ سازانی چون  اریک ساتی.

    مونت مارتر- اکنون

    بعنوان یک منطقه ی تاریخی که برسمیت شناخته شده ، ساخت و ساز اندکی در مونت مارتر انجام گرفته است و می گیرد، پس خوشبختانه مونت مارتر بسیاری از خصوصیات و جذابت های روستاوار خود را حفظ کرده است. حتی قدم زدن نیز در این ناحیه لذت بخش است، اما اگر قصد دیدن مناظر یا بازدید فرهنگی دارید، بسمت موزه ی مونت مارتر راهی شوید، جایی که زمانی موریس اوتریلو در آنجا زندگی کرده و نقاشی کشیده است، و همچنین عمارت پشت این موزه که زمانی رنوار در آن سکنی داشته است.

    گذری به گورستان مونت مارتر نیز پیشنهاد خوبی است، و گردشگران می توانند قبرهای بسیاری از هنرمندان بزرگ را در آن ببینند. بعلاوه می توان در مونت مارتر شام نوش جان کرد و به تماشای نمایشی در مولن روژ یا یکی از چندین کلوپ شبانه همان حوالی رفت. 

    گردشگران برای صعود به بالای مونت مارتر می توانند سوار کابین های ریلی شوند که از جنوب به سمت Sacré-Coeur Basilica در حرکتند. اتوبوس مونت مارتر نیز در کنار تعداد زیادی از مناظر جالب توجه  توقف می کند.

     کلیسای قلب مقدسasilica du Sacré-Coeur

    شناخته شده ترین بخش مونت مارتر کلیسای قلب مقدس Basilica du Sacré-Coeur است که از سال 1876 تا 1912 ساخته شد. گنبد سفید این کلیسای کاتولیک با معماری رومی، بر بلندای مونت مارتر، بلند ترین نقطه ی شهر است. این کلیسا هر ساله حدود یک میلیون توریست را به خود جذب می کند.

    میدان تپه Place du Tertre

     

    میدان تپه میدانی است در منطقه ی هجدهم، که تنها با فاصله ی چند ساختمان از کلیسا واقع شده است. در این میدان است که امروزه هنرمندان سه پایه های نقاشیشان را برپا می کنند و رهگذران را مسحور و شیفته ی آثار هنری خود می کنند. بسیاری از آنها از رهگذران می خواهند تا چهره ی آنها را برایشان نقاشی کنند که البته این می تواند سوغاتی دوست داشتنی از پاریس باشد.


    لذت دیدن میدان Tertre، انسان را به روز های می برد که بهترین هنرمندان دنیا در مونت مارتر زندگی می کردند و با کشیدن نقاشی از چهره ها در دنیای هنر برای خود نامی ثبت کرده اند.

     


    یک از مکان های تاریخی معروف فرانسه کاخ ورسای است. ورسای را در گذشته به عنوان روستایی کوچک و کم اهمیت می دانستند که در 20 کیلومتری جنوب غربی غرب پاریس واقع بود. همه چیز در 6 می 1682 تغییر کرد.

    زمانی که لویی چهاردهم دادگاه پادشاهی را به این ناحیه انتقال داد. ورسای نه تنها به ساختمانی بسیار زیبا و جذاب شناخته می شود بلکه به عنوان سمبل سیستم سلطنتی مطلق مورد توجه قرار می گیرد. کاخ  67 هزار متر مربع مساحت دارد. 2153 پنجره، 2300 اطاق، 6123 نقاشی قدیمی، 2102 مجسمه، 5210 اثر تزیینی از جمله محتویات آن می باشد. در سال 1575 آلبرت دو گوندی یک بومی فلورنتین که از طریق این دادگاه به شهرت رسیده بود این ساختمان را خرید.

    در اوایل قرن هفدهم ، او پادشاه زمامه را دعوت کرد تا در اطراف ورسای به شکار مشغول شوند. پادشاه مجذوب مکان شد و دستور ساخت یک لوژ شکاری را در سال 1624 صادر کرد. پس از طراحی توسط فیلبر دو روای ،قصر بسیار کوچکی از سنگ و آجر ساخته شد. 8 سال بعد، لویی کنترل ورسای را از خانواده گوندی گرفت و انجام فعالیت هایی جهت تغییراتی وسیع را در آن آغاز کرد. لویی پانزدهم، علاقه شدیدی به ورسای داشت. او در لوژ سلطنتی اقامت گزید و به توسعه آن پرداخت. به نحوی که طی چند دهه، به یکی از مکان های بسیار بزرگ و زیبا تبدیل شد. او تصمیم داشت تصمیم لویی چهاردهم را جهت تبدیل ورسای به مرکز جدید "دادگاه پادشاهی " عملی سازد. طبق معاهده ی نیژموژن در سال 1678،  عملیات رسمی جهت انتقال کامل دادگاه به ورسای آغاز شد و سرانجام در 6 می 1682، عملا کار خود را آغاز کرد.

    در می 1717 پتر کبیر  از ورسای بازید کرد و مجذوب آن شد. او در آنجا وقت خود را صرف مطالعه باغ و کاخ کرده و از نکات بدست آمده جهت در ساخت پارهف در خلیج فنلاند غربی استفاده کرد.در 6اکتبر 1789، خانواده سلطنتی مجبور شد به  قصرتویلوریز نقل مکان کند. در طول انقلاب کبیر فرانسه، مردم ورسای وظیفه حفظ و نگهداری آن را بر عهده داشتند. در اکتبر 1790 لوییxv  دستور تخلیه وانتقال مبلمان و وسایل را به قصر تویلوریز صادر کرد. در قرن 19 موزه تاریخ فرانسه در این کاخ تاسیس شد. در بسیاری از اتاق ها مجموعه هایی از نقاشی، مجسمه و... قرار گرفت. باغ های موجود در کاخ نیز بهترین نمونه های باغ های فرانسوی می باشند .  


    Versailles_Chapel_7



    Loire Valley که یکی از بهترین مناطق دیدنی فرانسه به شمار می آید در امتداد رودخانه لوق در مرکز فرانسه قرار دارد.

    Loire Valley که از محدوده ای به وسعت 800 کیلو متر را به خود اختصاص داده است در بین زیبا ترین مناطق فرانسه همچنان خودنمایی می کند.

    Loire Valley که اقلب اوقات باغ فرانسه  به دلیل آب و هوای معتدل و مسیری که به باغ شاهان می رود هم نیز نامیده می شود .

    Loire Valley بیشتر بخاطر این سه عامل شهرت دارد:

    1-      قصرهای و یا chateaux که از مشهور ترین آنها می توان  Azay-le-Rideau castle و یا Amboise castle  نام برد.

    2-      شهرهای  Loire Valley

    3-      غذاهای سنتی  و نوشیدنی مخصوص Loire Valley که به Loire valley wine معروف است.

    آب و هوای  Loire Valley در زمستانها سرد و در تابستانها از یک گرمای مناسبی برخوردار می باشد.



     


    Musée du Louvre     و یا در زبان انگلیسی   Louvre Museum   یکی ازبزرگترین  موزه های جهان می باشد. این موزه که یکی از قدیمی ترین   و پر بازدید کنند ه ترین  موزه های جهان می باشد در شهر پاریس در کنار رودخانه سن واقع شده است.

     حدود 35000 عدد آثار قبل از تاریخ تا قرن نوزدهم در یک مکان 60600 متر مربع در این موزه به نمایش در آمده استاین موزه در کاخ لوور که قبلا به عنوان دژ در اواخر قرن دوازدهم توسط فلیپ دوم ساخته شده است که باقی مانده های دژ قدیمی در بناهای این موزه قابل مشاهد است. این مکان تاریخی در زمانهای متعدد رشد و گسترش پیدا کرده است و موزه کنونی را حاصل تغییرات در طول مدت بوده استدر سال 1962 در زمان لویی پنجم این مکان برای جمع آوری و به نمایش درآوردن مجموعه سلطنتی انتخاب شداین موزه در 10 آگوست 1793 با یک نمایشگاه مشتمل بر 537 آثار نقاشی کار خود را آغاز کرده استبه دلیل مشکلاتی ساختمانی این موزه از سال 1796 تا 1801 بسته شد. این موزه توسط ناپلئون گسترش داده شده است و در آن زمان نام این موزه به موزه ناپلئون تغییر کرد.بعد از شکست ناپلئون در جنگ waterloo بسیاری از آثار توسط سربازان تصرف و به صاحبان اصلی بازگردانده شداین موزه همچنین در زمان لویی ششم نیز دوباره گسترش پیدا کرد و در زمان امپراتوری فرانسه بالغ بر 20000 اثر تاریخی و هنری در این مجموعه جمع آوری شدلازم بذکر است که تمام آثار در هشت حوزه و منطقه قابل بازدید می باشد که به قرار زیر می باشد:

    1- آثار شرقی 2- اتروسک 3-یونان 4-آثار یونان 5-هنرهای اسلامی 6-مجسمه ها 7-آثار مجلل 7 نقاشی 8- طرح ها


    NOTRE-DAME DE PARIS کلیسایی که در فارسی به اسم نتردام می شناسیمش. از نظر لغوی نتردام "بانوی ما" معنی میده که خود فرانسوی ها به اون "بانوی پاریس" و عروس پاریس" می گن . برای دانستن اطلاعات و دیدن تصاویر بیشتر به ادامه ی مطلب برید.

    نتردام " بانوی ما" به ( مادر خسوس ) نسبت داده می شود. کلیسا در محله سنت اتین باسیلیسای شهر پاریس واقع شده که در سال 528 توسط چایلدذ ربرت تاسیس شده و در آن زمان به عنوان کلیسای شهر پاریس شناخته می شود. در سال 1160 از آن به عنوان ناحیه قلمرو کشیش کلیسا نام برده میشد، موریس دو سولی به علت اینکه آنرا بی ارزش می دانست دستور تخریب آن را داد. ساخت مجدد آن در سال 1163 آغاز شد. ساخت بخش غربی که شامل دو برج چشمگیر است در سال 1200 شروع شد. وجود مدل های مختلف با ارتفاعات گوناگون، هر فردی را توجیه می کند که آرشیتک های مختلفی بر روی آن کار کرده اند . بین سال های 1210 تا 1220، چهارمین معماری که بر روی ساختمان کار می کرد، سرپرستی ساخت پنجره ها و سالن ها ی زیر برج ها را بر عهده گرفت. در سال 1245 ساخت برج ها تکمیل و سرانجام کل سازه در در سال 1345 به اتمام رسید. در طول انقلاب کبیر فرانسه ( اواخر قرن 18 میلادی ) خزینه بسیاری از کلیساها غارت شد. اما از این کلیسا برای انباری جهت ذخیره غذا استفاده شد.

    در 1845، عملیات احیای این سازه بر روی آن انجام شد . این عملیات نزدیک 23 سال طو ل کشید. در سال 1991 برنامه احیا و نگهداری آن آغاز شد و قرار بود طی 10 سال این کار انجام شود، اما تا به امروز ( 2009 ) این کار تمام نشده است. این کلیسا، در 2 دسامبر 1804 مراسم تاج گذاری ناپلئون را به چشم خود دیده است. بسیاری از مردم نام این کلیسا را از کتاب معروف ویکتور هوگو ( گوژپشت نوتردام ) می شناسند . کتابی که اولین بار در سال 1831 چاپ شد. طول 128 متری، عرض 69 متری و حداکثر ارتفاع 69 متر (مناره) از خصوصیات این سازه است. از این کلیسا معمولا به عنوان ساختمانی یاد می شود که معماری گوتیک به سبک فرانسوی را به خوبی نمایش می دهد. 5 ناقوس در این کلیسا خودنمایی می کنند، بوردن بل ( زنگ کلیسا) که در برج جنوبی قرار دارد به تنهایی 13 تن وزن دارد. این ناقوس هر بار به مدت 5 ثانیه به صدا در می آید. چهار ناقوس کمکی در برج شمالی قرار دارند. در گذشته، این ناقوس ها به صورت دستی به صدا در می آمدند اما امروزه از موتور های الکتریکی برای این کار استفاده می شود. زمانی فرانسویان متوجه شدند که لرزش های این ناقوس ها می تواند به ساختار و فونداسیون کلیسا آسیب برساند و آنها را از مدار کاری خارج کردند.


               01

     


تعداد کل صفحات: 2